Jeżeli współpracownik przebywający we wspólnej przestrzeni ma rzeczywisty powód medyczny, alergiczny, fobiczny lub porównywalny, aby nie przebywać w pobliżu psa, ta wspólna przestrzeń pozostaje wolna od psów. Wystarczy jeden rzeczywisty sprzeciw; człowiek ma pierwszeństwo przed psem towarzyszącym.
Dotyczy to wyłącznie psów towarzyszących. Nie ogranicza to praw zwierzęcia, którego przyjęcie prawo nakłada na pracodawcę; jeżeli sprzeciwu współpracownika i obecności takiego zwierzęcia nie da się pogodzić w jednej przestrzeni, konflikt rozstrzyga się w ramach przewidzianej prawem procedury dostosowania, a nie na gruncie niniejszego standardu.